1- صدوق در عیون اخبارالرضا (ع) رساله اى از آن حضرت نقل کرده که در جواب محمد بن سنان قمى در علل احکام نوشته است و در آن پنجاه و پنج علت از علل شرایع رقم رفته و در باب ۳۲ عیون اخبارالرضا: ج ۲ ص ۸۸ – ۹۸ منقول است .
۲- کتاب علل فضل بن شاذان که همه را از امام رضا (ع) شنیده و جمع کرده و از آن حضرت به على بن محمد بن قتیبه نیشابورى نقل مىکند، عیون اخبار الرضا: ج ۲ ص ۹۹ – ۱۲۱ علل و حکمتهاى احکام دینى در آن بیان گردیده است.
برچسب ها: امام, رضاع, منسوب, کتاب
از آن حضرت روایت شده است که فرمود: براى روزى خواستن، بعد از هر نماز بگو:
اى کسى که نیازهاى نیازمندان در اختیار اوست!
اى کسى که براى هر درخواست کنندهاى گوشى شنوا و پاسخى آماده، و براى هر خاموشى، آگاهى درونى و فراگیر دارى!
از تو مىخواهم … به حقّ وعدههاى راستت و نعمتهاى ارزشمندت و بخشایش گستردهات و چیرگى در هم شکنندهات و پادشاهى جاودانهات و گفتارهاى رسایت.
اى کسى که فرمانبرى فرمانبران او را سودى ندهد،
و گناه گناهکاران به او ضرر نرساند،
بر محمّد و خاندانش درود فرست
و مرا روزى عطا فرما،
و در آنچه مرا روزى مىدهى از بخششت، عافیت روزى عنایت کن، به بخشایشى که دارى اى مهرورزترین بخششگران!
منبع:سایت امام رضا علیه السلام
برچسب ها: السلام, امام, دعاى, رضا, علیهامام رضا(علیه السلام) در مدینه، پس از امامت مدت امامت حضرت رضا(علیه السلام) حدود ۲۰ سال طول کشید، که ۱۷ سال آن در مدینه و سه سال آخر آن در خراسان گذشت. امام رضا(علیه السلام) در مدینه، پس از شهادت پدر، امامت بر مردم را بر عهده گرفت، و به رسیدگى امور پرداخت، شاگردان پدر را به دور خودش جمع کرد، و به تدریس و تکمیل حوزه علمیه جدش امام صادق(علیه السلام) پرداخت و در این راستا گامهاى بزرگ و استوارى برداشت. موقعیت امام رضا(علیه السلام) در مدینه، همه علما و شخصیتهاى سیاسى و اجتماعى حجاز را تحت الشعاع خود ساخت، مردم آن بزرگوار را در همه شؤون مادى و معنوى، مرجع و پناه خود مى دانستند، و نور وجود او چون خورشیدى بر قلبها مى تابید، و تاریکیها را از نظرات گوناگون روشن مى ساخت.
آن حضرت براى رفع مشکلات اجتماعى، فرهنگى و سیاسى مردم، در همه امور دخالت مى کرد، و در متن جامعه قرار داشت، و در امور و مسائل مختلف اجتماعى هرگز لحظه اى بى تفاوت نزیست، به ویژه در دو بعد فرهنگى و سیاسى، تلاش فراوان داشت، آن بزرگوار در گفتگویى با مأمون در خراسان فرمود:
و ما زادنى هذا الامر الذى دخلت فیه، فى النعمة عندى شیئاً و لقد کنت بالمدینة و کتابى ینفذ فى المشرق و المغرب، و لقد کنت ارکب حمارى، و امرّ سکک المدینه، و ما بها اعزّمنّى، و ما کان بها احد یسألنى حاجة یمکننى قضاؤها له الاّ قضیتها له: «اینکه من در اینجا (خراسان) به عنوان ولى عهد، شده ام از نظر من هیچگونه بر موقعیت من افزوده نشده است، من در مدینه در موقعیتى بودم که نامه ام به مشرق و مغرب مى رفت (دست خطم را در همه جا مى خواندند) بر مرکب خود سوار مى شدم، و در راههاى مدینه عبور مى کردم، هیچ کس در آنجا عزیزتر از من نبود، و هرکسى حاجتى داشت و آن را از من مى طلبید، تا حدّ توان نیازهاى نیازمندان را تأمین مى کردم.» موضعگیرى امام رضا(علیه السلام) در برابر هارون پس از شهادت امام کاظم(علیه السلام) که در سال ۱۸۳ هـ ق رخ داد، آغاز امامت حضرت رضا(علیه السلام) شروع شد، و با توجه به اینکه هارون (پنجمین خلیفه عباسى) در سال ۱۹۳ از دنیا رفت، ده سال از امامت حضرت رضا(علیه السلام) معاصر این زمان بود. موضعگیرى امام رضا(علیه السلام) در برابر هارون، مانند موضعگیرى پدر بزرگوارش امام کاظم(علیه السلام)بود، و از این موضع، کوچکترین عقب نشینى نکرد، در همین عصر، امامت خود را آشکار نمود، و این خود اعلان آشکار بر ضدّ حکومت هارون بود، امام رضا(علیه السلام) هرگز حکومت هارون را تأیید نکرد، و چنانکه قبلاً ذکر شد، هرگونه کمک به دولت عباسیان را، تحریم نمود و صریحاً فرمود «کمک به آنها و کارمند شدن در ادارات آنها، و کوشش براى تأمین نیازهاى آنها معادل کفر است، و توجه عمدى به آنها از گناهان کبیره اى است که نتیجه اش عذاب آتش دوزخ است.» براى اینکه موضعگیرى حضرت رضا(علیه السلام) را در برابر هارون به روشنى دریابیم، نظر شما را به روایات زیر جلب مى کنم: ۱ – صفوان بن یحیى مى گوید: پس از شهادت امام کاظم(علیه السلام)، حضرت رضا(علیه السلام) درباره امامت خود صریحاً سخن گفت، ما از آشکار شدن این امر، بر جان حضرت ترسیدیم (که مبادا هارون به او آسیب برساند) شخصى به امام رضا(علیه السلام)عرض کرد: «شما امر بسیار مهمى را آشکار نمودید، و ما ترس آن داریم که از ناحیه این طاغوت (هارون) به شما گزندى برسد.» امام رضا(علیه السلام) فرمود: «او (هارون) هرچه مى خواهد تلاش کند ولى بر من راهى ندارد». 2 – محمد بن سنان یکى از دوستان حضرت رضا(علیه السلام) مى گوید: «به آن حضرت عرض کردم، شما بعداز پدرتان، امامت خود را آشکار ساختید با اینکه از شمشیر هارون خون مى چکد؟» آن حضرت در پاسخ فرمود: سخنى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) مرا بر این کار جرأت داد، آنجا که فرمود: «اگر ابوجهل از سر من یک لاخه مو بگیرد، گواهى دهید که من پیامبر(صلى الله علیه وآله) نیستم.» و انا اقول لکم ان اخذ هارون من راسى شعرة فاشهدوا انى لست بامام: «اگر هارون از سر من یک لاخه مو بگیرد، گواهى دهید که من امام نیستم.» 3 – در مورد دیگر آمده: على بن ابى حمزه به امام رضا(علیه السلام) عرض کرد: «از اینکه امامت خود را آشکار نموده اى از دستگاه هارون نمى ترسى؟» آن حضرت در پاسخ فرمود: «اگر بترسم، آنها را یارى کرده ام.» ابولهب رسول خدا(صلى الله علیه وآله) را تهدید کرد، رسول خدا(صلى الله علیه وآله)به او فرمود: «اگر از ناحیه تو خراشى به من برسد من دروغگو هستم.»… من نیز به شما مى گویم: اگر از ناحیه هارون خراشى به من برسد من دروغگو هستم.» به این ترتیب حضرت رضا(علیه السلام) با کنایه اى رساتر از تصریح، هارون را ابوجهل و ابولهب عصر خود خواند، و این مطلب را آشکار ساخت که ماجراى من و هارون مثل ماجراى رسول خدا(صلى الله علیه وآله) و ابوجهل و ابولهب است، ماجراى حق و باطل است که در هر عصرى به شکلى آشکار مى گردد. ۴ – اباصلت هروى مى گوید: روزى حضرت رضا(علیه السلام) (در مدینه) در خانه اش بود، فرستاده هارون نزد آن حضرت آمد و گفت: «امیر مومنان هارون شما را مى خواهد،هم اکنون دعوت او را اجابت کن.» حضرت رضا(علیه السلام) برخاست و به من فرمود: «هارون در چنین وقتى مرا نطلبیده مگر اینکه آسیبى به من برساند، ولى سوگند به خدا او نمى تواند به من آسیبى برساند، به خاطر کلماتى (دعاهایى) که جدّم رسول خدا(صلى الله علیه وآله) به من تعلیم نموده».(که به وسیله آن خودم را از گزند او حفظ مى کنم). اباصلب مى گوید: همراه حضرت رضا(علیه السلام) نزد هارون رفتیم، ولى هنگامى که در روبروى هارون قرار گرفتیم، هارون گفت: «اى ابوالحسن، دستور داده ایم صد هزار درهم در اختیارت بگذارند، مبلغ نیاز اهل خانه و بستگانت را براى ما بنویس، اکنون اگر مى خواهى به سوى بستگانت بازگرد». هنگامى که امام رضا از نزد هارون به سوى خانه اش بازگشت، هارون به پشت سر امام رضا(علیه السلام)نگاه مى کرد و گفت: «من تصمیمى داشتم ولى خداوند اراده دیگرى داشت، و اراده خدا بهتر است».
گفتگوى امام رضا(علیه السلام) با جاثلیق جاثلیق که از علماى دین مسیح(علیه السلام) بود با متکلمین اسلامى به گفتگو و مناظره مى پرداخت و مى گفت: ما و شما همگى متفق بر نبوت عیسى(علیه السلام) مسیح و زنده بودن آن حضرت در آسمان هستیم ولى در نبوت پیغمبر اسلام بین ما و شما اختلاف است و همگى متفق هستیم که از دنیا رفته است. پس چه دلیلى دارید که آن حضرت پیامبر بوده است؟ متکلمین اسلامى متحیر ماندند. پس در محضر مقدس حضرت رضا(علیه السلام) و مأمون عباسى حاضر گردید و به حضرت عرض کرد، نظر شما درباره عیسى(علیه السلام) و کتاب او چیست؟ حضرت رضا(علیه السلام) فرمود: من اقرار به نبوت و کتاب عیسایى دارم که اقرار به نبوت پیغمبر اسلام(صلى الله علیه وآله) نموده و امت خویش را بشارت داده است و به عیسایى که اقرار به نبوت آن حضرت نکرده است کافر هستم. سپس فرمود: اى نصرانى ما به عیسى(علیه السلام) که ایمان به محمد(صلى الله علیه وآله) داشت ایمان داریم ولى یک نقص داشت که نماز و روزه بسیار کم بجا مى آورد. جاثلیق گفت: به خدا قسم عیسى(علیه السلام) همواره صائم النهار و قائم اللیل بود. حضرت رضا(علیه السلام) فرمود: براى چه کسى به جا مى آورد؟ جاثلیق ساکت شد. (زیرا آنها معتقد به خدایى عیسى(علیه السلام) بودند و اگر عیسى(علیه السلام) خدا بود براى چه کسى عبادت مى کرد؟) جاثلیق به حضرت عرض کرد: کسى که مرده را زنده کند و اکمه و ابرص (کور مادرزاد و پیس) را شفا دهد مستحق عبادت است. حضرت فرمود: یسع نیز همین کارها را مى کرد. بر روى آب راه مى رفت و اکمه و ابرص را شفا مى داد و حزقیل نیز ۳۵ هزار نفر را پس از مرگ ۶۰ ساله زنده نمود و قومى از بنى اسرائیل خارج از بلاد خویش شدند از ترس طاعون و مرگ و خداوند آن را هلاک کرد، و خداوند به پیامبرى از پیامبرانش امر کرد که بر استخوانهاى مرده آنها بعداز چندین سال بگذرد و آنها را صدا بزند و بگوید: به اذن خدا زنده شوید و آنها نیز زنده شدند. و قصه ابراهیم و پرندگان را در قرآن ذکر کرده است که: فصر هن الیک و داستان موسى(علیه السلام) را که واختار موسى ذکر نمود زیرا آنها مى گفتند: لن نومن لک حتى نرى الله جهرة پس سوخته شدند و بعداز آن موسى آنها را زنده نمود و قریش نیز از حضرت رسول خدا(صلى الله علیه وآله) درخواست نمودند که آنها را زنده کند. سپس فرمود: تورات و انجیل و قرآن و زبور این مطلب را مطرح نموده اند و اگر باید هرکسى را که مرده زنده مى کند خدا دانست، مى بایست تمامى اینها را خدا پنداشت.
گردآوری : پایگاه اینترنتی تکناز
برچسب ها: اقامت, امام, رضاع, مدینه, پس
برچسب ها: امام, حسن, خدمترسانی, سیره, نهضت
سلام بر یگانه یادگار خداوند در زمین …
درود بیپایان بر حضرت بقیةالله الاعظم حجة بن الحسن المهدی، ارواحنا فداه.
خدایا، ظهورش را نزدیک فرما، و جهان را به نور قدومش روشن کن. و عدل مطلق را به دست او در سراسر گیتی حکمفرما ساز.
برچسب ها: آه, ادعيه, امام, زيارات, سحر؛
در زمان امام صادق علیه السلام نيز شديدترين فشارها بر شيعيان اعمال مىشد، به طورى كه توان هرگونه ابراز وجود از آنها سلب شده بود، تا آن جا كه مشايخ شيعه مجال نقل احاديث ائمه علیهمالسلام را نداشتند، و اصحاب امام صادق علیه السلام به منظور صيانت خود از گزند منصور، مجبور بودند به طور كامل تقيه نموده و مواظب باشند كه كوچكترين بى احتياطى از آنان سر نزند، و تأكيدهاى مكرر امام بر تقيه، خود دليل آشكارى بر وجود چنين فشار سياسى بود، خطر هجوم بر شيعيان چنان نزديك بود كه امام براى حفظ آنان، ترك تقيه را مساوى با ترك نماز اعلام فرمود.
به معلى ابن خنيس كه به دست حاكمان زمان خود كشته شد، فرمود:
برچسب ها: امام, حكومت, سياست, سيره, صادق
برای دانلود کلیک کنید
