روایت کرده اند که پادشاه هند که به سختی تحت تأثیر اختراع بازی شطرنج قرار گرفته بود ، به مخترع آن وعده داد که هرپاداشی بخواهد به او بدهد . مخترع تقاضایی کرد که به ظاهرخیلی نا چیز به نظر می رسید : او مقداری دانه های گندم درخواست کرد ، به نحوی که اگر آنها را در خانه های صفحه شطرنج جادهند ، درهرخانه دو برا بر خانه قبل وجود داشته باشد.

چون تعداد دانه ها گندم برابراست با مجموع توانهای متوالی ۲از ۵تا ۶۳یعنی۶۱۵,۵۵۱,۷۵۹,۵۷۳,۷۴۴,۴۴۶, ۱۸ عددگندم
اگر درهر سانتیمتر مکعب ۲۵ دانه گندم جا بگیرد ، روی هم این تعداد گندم به اندازه ۶۸۵,۲۵۳,۳۳۷,۹۲۲مترمکعب گندم می شود ( ۲۰میلیون گندم درهر مترمکعب ).
برای اینکه بتوان این مقدارگندم را بدست آورد ، باید هشت بار تمام زمین را کاشت وهشت بار محصول آنرا جمع کرد . به عبارت دیگر این محصول را از سیاره ای می توان بدست آورد که سطح آن هشت برابر زمین باشد .

ابوریحان بیرونی برای محسوس کردن این عدد می گوید در سطح کره زمین ۲۳۰۵ کره را در نظرمی گیریم ، واگر از هر کره ۰۰۰/ ۱۰رود جاری شود ، در طول رودخانه ۱۰۰۰ قطار قاطر حرکت کند و هر قطار شامل ۱۰۰۰ قاطر باشد و بر هر قاطر ۸ کیسه گندم قرارداده باشیم ودرهر کیسه ۰۰۰/۱۰ دانه گندم باشد . آن وقت عدد همه این گندم ها را از تعدادگندم ها ی صفحه ی شطرنج کوچکتر می شود .
به این ترتیب مخترع شطرنج درس خوبی به پادشاه هند داد و به او ثابت کرد که امکانات بی پایانی ندارد ونمی تواند ((هر ))خواهش مخترع را برآورد .