کتاب مقاله بیماری

دخانیات، الکل، فعالیت کم بدنی و مصرف کم سبزیجات و میوه ها حافظه را ضعیف می کند

تاثیر عادات بد بر حافظه

عادات بد از قبیل استعمال دخانیات، مشروبات الکلی، فعالیت کم بدنی و مصرف کم سبزیجات و میوه ها حافظه و قدرت تفکر انسان را ضعیف می کند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  نتایج تحقیق دانشمندان کلینیک پل بروسیه فرانسه روی پنج هزار و ۱۲۳ نفر نشان داد ، کسانی که عادات بد دارند سه بار بیشتر از بقیه انسان ها مشکل تفکر و دو بار بیشتر از بقیه مشکل حافظه دارند.

این تحقیق در سه مرحله یعنی زمانی که داوطلبان ۴۴ ، ۵۶ و ۶۱ سال داشته اند، انجام شده است و دانشمندان با در نظرگرفتن مشخصه هایی از قبیل سن، جنسیت، وضع اجتماعی و اقتصادی دریافتند، افراد سیگاری و کسانی که میوه و سبزی کم می خورند حافظه بسیار بدی دارند و علاوه بر این بیشتر از سایران با مشکلاتی از قبیل ناتوانی در تفکر ریاضی و قضاوت مواجه می شوند.

* مضرات مشروبات الکلی

امروزه حدود صد میلیون آمریکایی، مقدار کمی از کالری مورد نیاز خود را با نوشیدن مشروبات الکلی تأمین میکنند. چون الکل ایجاد کالری میکند، اما نمیتواند ویتامینها و مواد معدنی مورد نیاز بدن را تأمین نماید علاوه بر اینکه مشروبات الکلی حافظه را کاهش می دهد و به این دلیل یک غذای ضد غذا نامیده میشود. به علاوه با مصرف الکل، مصرف غذاهای کالری زا کاهش یافته، بدن از چندین ماده مغذی خالی شده ونیاز اضافی به سائر مواد مغذی پدید می آید.
برخلاف سائر مواد مغذی انرزی زا (پروتئین، قند و چربی) الکل فقط به عنوان یک ماده سوختنی توسط سلولهای کبدی بکار میرود. به طور طبیعی کبد چربیها را میسوزاند. وقتی الکل مصرف میشود چربیها نمیسوزند بلکه در کبد ذخره شده و یا وارد خون میگردد. در تیجه چربیهای بالقوه زیان آور در دستگاه گردش خون افزایش می یابد یا احتمال آسیب کبدی وجود دارد. مصرف الکل میتواند موجب بالا رفتن فشار خون، وارد شدن آسیب به عضلات قلب و سیروز و هپاتیت کبدی گردد. الکل میتواند خطر ابتلا به سرطان دهان، حلق و مری را افزایش داده و باعث آسیب زدن به دیواره معده و روده گردد. آسیب وارده به معده و روده میتواند در نهایت موجب تضعیف جذب قدرت مواد مغذی توسط بدن شود.

اگر به دلیل کالری زایی الکل مصرف غذا کاهش یابد، سوء تغذیه نتیجه خواهد شد. مصرف الکل نوعی سرحالی و نشاط در فرد ایجاد میکند که اشتها و میل به غذا را در فرد کاهش میدهد.
با تداوم مصرف الکل سلولها کبد دیگر قادر به استفاده از ویتامین D نیستند در حالی که این ویتامین برای سلامتی استخوانها، دندانها و برای تولید چندین هورمون ضروری میباشد. لذا مصرف لکل بر فرآیندهای داخلی بدن تأثیر سوء میگذارد.
مصرف الکل بر بینایی تآثیر میگذارد. سلولهای چشم به طور طبیعی برای حفظ بینایی نیاز به ویتامین A دارند. با نوشیدن الکل این ویتامین برای تبدیل الکل به انرژی مصرف میشود و در اثر کمبود آن، هنگام شب، دید چشم دچار اختلال شده و تار میگردد.
یکی از عوارض تجزیه الکل در بدن تخریب ویتامین B۶ میباشد. در نتیجه این تخریب فرد ممکن است دچار کم خونی، خستگی، تمرکز ضعیف، سستی و بیحالی گردد.
الکل یک ماده ادرار آور است و میتواند سبب کم آبی سلولهای بدن شود. با دفع ادرار، همراه با آب، ویتامینها و مواد معدنی از جمله ویتامینهای B، C، منیزیم، کلسیم، روی و پتاسیم از بدن خارج میشوند. با مختل شدن عمل جذب اسید فولیک، به علت مداخله الکل در سوخت و ساز ویتامینها، از دریافت این ویتامین توسط بافتهای بدن جلوگیری میشود. کمبود اید فولیک میتواند موجب کم خونی، سستی و بیحالی و ضعف جسمی و روحی گردد.

نحوه جذب الکل در بدن:

پـس مـصرف الـکـل در حـدود ۲۰ درصـد آن از طـریق معـده جذب شده و ۸۰ درصد مابقی در روده کوچک جـذب بـــدن می گردد. سرعت جذب الکل و میزان قدرت مست کنندگی آن به عوامل زیر بستگی دارد:
۱- پر و خالی بودن معده: چون بیشتر الکل مصرفی ازطـریــق روده کوچک جذب بدن میگردد، بنابراین اگر مـعـده شـما از غذا پر باشد، دریچه معده برای هضم غذا بـستـه شـده و عبـور الـکل بـه روده کــوچک کند می گردد و مـدت بیشتری الکل در معده باقی میماند.
۲- وزن بدن: هـر چه فرد وزنش بیشتر باشد، دیرتر تحت تاثیر الکل قرار میگیرد زیرا الکل پس از ورود به جریان خون در آب کل بدن حل شده و در واقع توزیع میگردد. بـنـابـراین افراد سنگین وزن تر به خاطر آب بیشتر در بدنشان، دیرتر تـحت تاثیر الکل واقع میشوند.
۳- چربی بدن: به علت آنکه الکل قادر به حل شدن در چربی نمیباشد، هـر چـه مـیزان چربی بدن بیشتر باشد، فرد بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرد. عـکس مـوضـوع نـیز صـدق میکند افراد عضلانی دیرتر تحت تاثیر قرار میگیرند
۴- جنـســیت: زنـان زودتـر از مـردان تـحـت تـاثـیـر قــرار می گیـرند حـتـی اگـر وزنشـان بـرابر باشد. علت آن این اسـت کـه میـزان چـربـی بــدن زنان بیشتر از بدن مردان میباشد. همچنین بافت عضلانی در زنان کمـتر از مردان اسـت. زنـان هـمچنین فاقد آنزیم تجزیه کننده الکل بوده(دی هیدروژناز) که به عنـوان سـد محـافظ در معده عمل کرده و نقش تجزیه الکل را بعده دارد. همچنین زنانی که از قرصهای ضد بارداری استفاده می کنند، بیـشتر تحت تاثیر الکل هستند بـه عـلت آنـکـه قرصـهای ضـد بارداری متابولیسم الکل را کاهش میدهند.
۵- غلضت الکل: هر چه غلظت الکل بیشتر باشد، جـذب آن بیـشتـر و سـریـعتر است.
۶- سرعت نوشیدن، محـیط مـصرف (خانه، میـهمانـی، محل کار)، خـستگی ( چون کبد آنزیم کمتری تولید میکند)، نوع مشروب (مشروبات گازدار جذب الکل را افزایش میدهند) نیز در سرعت جذب الکل و تاثیر آن، موثر میباشند.
۷- اگر الکل همراه با دیگر قرصهای روانگران (اکستازی)  مـصرف گـردند قدرت سرکوبگری الکل افزایش یافته و میتواند بسیار خطرناک باشد.
۸- افراد الکلی: افرادی که بطور مستمر الکل مصرف می کنند، نسـبـت به آن مقاومت پیدا کرده و در واقع بدنشان به مصرف الکل سازگاری پیدا می کند. بـنابـراین بـرای ایـجاد حالت مستی به الکل بیشتری نیاز دارند زیرا:
·         کبدشان در پی سازش، آنزیم تجزیه کننده بیشتری ترشح میکند
·         فعالیت نورونهای دستگاه عصبی و مغزشان افزایش می یابد راه های دفع الکل، اثرات زیانبار کوتاه مدت و بلند مدت..

میزان غلظت الکل خون

  ….با اندازه گیری میزان الکل موجود در خون فرد میتوان تعیین کـرد چه میزان فرد تحت تاثیر الکل می باشـد. در زیــر حالات ایجاد شده در فرد بر اساس میزان درصد الکل درون خون بیان گردیده است:
مرحله نشاط آور (%۰.۱۲-۰.۰۳): افزایش اعتماد بنفس و شجاعت فرد، فرد پر حرف تر و اجتماعی تر می شـود، دقـتـش کـاهش مـی یـابد، چـهره افـروخته، قضاوتش مختل می گردد، معمولا اولین جمله ای که به ذهنش میـرسـد را بـیان میکند، در حرکات ظریف مانند نوشتن دچار مشکل می شود.
مـرحله برانگیختگی (%۰.۲۵-۰.۰۹): خـواب آلـوده، در درک و بـخـاطـــر آوردن موضوعات گذشته دچار مشکل می گردد، واکـنش وی در بـرابـر مـحرکات کاهش می یابد، حرکات بدن ناهماهنگ می شـود، بـیـنایـی مخـتـل مـی شــود. حـس چشایی و شنوایی کاهش می یابد.
مرحله سرگشتگی (%۰.۳۰-۰.۱۸): فرد گیج و مـبهوت است، شـایـد نـدانـد کجاست و مشغول چه کاریست، سرگیجه دارد و تلوتلو می خـورد، بـیـش از حد احـساساتی، خشن و یـا مـهربان مـی گـردد، خـواب آلـوده اسـت و درد را دیـرتـر احسـاس میکند، حرکات ناهماهنگ است، قادر به گرفتن شیئ که به سـمتـش پرتاب میگردد نیست. مرحله بهت (%۰.۴-۰.۲۵): قادر به حرکت نیست، به محـرکات واکنش نشان نمی دهد، قادر به نشستن و ایستادن نیست، استفراغ می کند، مـمکن است بیهوش گردد.
مرحله کما (%۰.۵۰-۰.۳۵): فرد بیهوش است، احساس شدید سرما،تنفس کم عمق و آهسته میگردد، ضربان قلب کاهش می یابد، امکان مرگ وجود دارد.
مرحله مرگ: میزان ۰.۵۰ درصد و یا بیشتر الکل در خون سبب مرگ می گردد. 

اثرات کوتاه مدت الکل بر بدن 

 ارتـباطهای بین سلولهای عصبی تداخل کرده و فــعـالـیـت گـذرگاه های مـحـرک عـصبـی را ســرکـوب و گـذرگاه هـای بازدارنده عصبی را افزایش می دهـد. در کـل یک سرکوبگر دستگاه عصبی می باشد. اتساع مردمک چشم، افزایش ضـربان قـلب، بـی خـوابـی، تـهـوع و اسـتفراق، سرگیجه،احـساس بـی قـراری، خستـگی و اضطراب، جـریـان خـون ســطحی افزایش یافته که موجب تعریق بدن میـشود امـا جریان خون عضلانی را کاهش داده و موجب درد عضلانی میـگردد. اعتـماد بنفس و شجاعت فرد افزایش می یـابـد.کنترل رفتاری کاهش یافـتـه و مـمـکن اسـت فرد دست به عملی زده و یا حرفی بزند که بعدا پشیمان گردد. فرد اجتماعی تر می شود. تـعادل بدن کاهش می یابد، قوه تشخیص فرد کاهش می یابد، واکنش های کند به محرکات. چـون سبب دفع آب بدن میگردد، ایجاد تشنگی و نیاز به دفع ادرار افزایش مییابد. مـیـدان دیـد فرد کاهش یافته و گویی دچار نزدیک بینی می گـردد و تنـها اشـیـاء و افراد نزدیک بخود را دیده و به آنها توجه میکند.  

اثرات بلند مدت الکل در بدن
 
از دست دادن حافظه، تغییر شخصیت، اختلال در سیستم عصبی،مشکلات پوسـتـــی، اسهال، سوء تـغـذیـه، مشـکـلات مـالی و خـانـوادگـی، رفتـار خـشونت آمـیــز، اضـطـراب و افسردگی شدید، آسیب به مخاط بینی، آسیب دائمی به کبد و مغز، سرطان سیـنه، حنجره، لب و مری، سقط جنین، ناباروری، بی میلی جنسی، زخم معده، فشـار خــون بالا و سکته قلبی، کم خونی، تورم کبد، اختلال در سیستم ایمنی بدن،خود کشی.
نکته: در صورت مصمومیت فرد به الـکل، نه نـوشیـدن قـهـوه و یـا دوش آب سـرد و دیــگر اعمال کارساز نمی بـاشد. تـنها زمان نیاز است تا الکل بطور کامل از بدنشان دفع گردد. این زمان معمولا ۱۰ ساعت بطول می انجامد. در صورت مصمومیت شدید حتما بیمار را به بیمارستان منتقل کنید.

* مضرات و عواقب مصرف سیگار
طبق تحقیقات سازمان جهانی بهداشت در هر ‌٨ ثانیه یک نفر در دنیا به علت استعمال دخانیات جان خود را از دست می‌دهد.
نتایج تحقیقات حاکی از آن است چنانچه افراد در سنین نوجوانی شروع به کشیدن سیگار کنند (بیش از ‌٧٠ درصد موارد سیگاری شدن در این مرحله اتفاق می‌افتد) و مدت ‌٢٠ سال یا بیشتر به این عمل ادامه بدهند بین ‌٢٠ تا ‌٢۵ سال زودتر از افرادی که به هیچ‌وجه در زندگی سیگار نکشیده‌اند، خواهند مرد.
تنها سرطان ریه یا بیماریهای قلبی پیامدهای استعمال دخانیات نیست بلکه مجموعه‌ای از مسایل و مشکلات بهداشتی در ارتباط با مصرف مواد دخانی وجود دارد که می‌تواند به لحاظ شرایط جسمانی و مقاومت ایمنی در افراد سیگاری بروز می‌کند، که برخی از آنها عبارتند از:
‌١- از دست دادن موها
با تضعیف سیستم ایمنی افراد سیگاری در اثر مصرف مواد دخانی، بدن این افراد مستعد ابتلا به انواع بیماریها از جمله «لوپوس اریتماتوز» می‌شود که این بیماری می‌تواند عامل از دست دادن موها، ایجاد زخم‌ در دهان، جوش‌های پوست روی صورت، سر و دست‌ها شود.
‌٢ – آب مروارید (کاتاراکت)
افراد سیگاری ‌۴٠ درصد بیش از افراد دیگر در معرض ابتلا به آب مروارید، کدر شدن عدسی چشم و ممانعت از عبور نور و در نهایت نابینایی هستند.
‌٣ – چین و چروک
استعمال دخانیات باعث از بین بردن پروتئین‌های انعطاف دهنده پوست می‌شود؛ همچنین باعث تحلیل بردن ویتامین A و محدود کردن جریان خون در عروق پوست می‌گردد.
پوست افراد سیگاری خشک و دارای خطوط و چین خوردگی‌های ریزی در اطراف لبها و چشمهاست.
‌۴ – ضایعات شنوایی
افراد سیگاری ‌٣ برابر بیش از افراد غیر سیگاری به عفونت گوش میانی دچار می‌شوند.
‌۵ – سرطان پوست
افراد سیگاری ‌٢ برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر ابتلا به نوعی سرطان پوست (پوسته پوسته شدن، برجستگی روی پوست) قرار دارند
‌۶ – فساد دندانها
افراد سیگاری ‌۵/١ مرتبه بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر از دست دادن زودرس دندانها هستند.
‌٧ – پوکی استخوان
منواکسید کربن یکی از اصلی‌ترین گازهای سمی در خروجی اگزوز اتومبیل و دود سیگار است، میل ترکیبی این گاز با خون بسیار بالاتر از اکسیژن است. این گاز باعث کاهش قدرت عمل اکسیژن در خون افراد سیگاری حرفه‌ای تا ‌١۵ درصد می‌شود.
استخوان‌های افراد سیگاری تراکم خود را از دست داده و به راحتی شکسته می‌شود همینطور زمان التیام یافتن و جوش خوردن آنها پس از شکستگی تا ‌٨٠ درصد افزایش پیدا می‌کند.
‌٨ – بیماریهای قلبی
بیماریهای قلبی ـ عروقی ناشی از استعمال دخانیات بیش از ‌۶٠٠ هزار نفر را در سال در کشورهای توسعه یافته از بین می‌رود استعمال دخانیات باعث افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، افزایش خطر ابتلا به فشار خون بالا و گرفتگی عروق و نهایتا ایجاد حمله قلبی و سکته می‌شود.
‌٩ – زخم معده
استعمال دخانیات مقاومت معده را در برابر باکتریها پایین می‌آورد؛ همچنین باعث تضعیف معده در خنثی سازی اسید معده و مقاومت در برابر آن بعد از غذا خوردن و بر جای ماندن باقیمانده اسید در معده و در نتیجه تخریب دیواره آن می‌شود.
زخم معده افراد سیگاری به سختی درمان می‌شود و احتمالی بهبودی آن تا زمانی که فرد سیگاری اکثرا اندک است.
‌١٠- تغییر رنگ انگشتان
قطران موجود در دود سیگار در اثر استعمال مستمر دخانیات روی انگشتان و ناخنها جمع شده و باعث تغییر رنگ آنها به قهوه‌ای مایل به زرد می‌شود.
‌١١ – سرطان رحم و سقط جنین
استعمال دخانیات در دوران بارداری می‌تواند باعث افزایش خطر زایمان نوزاد با وزن کم و بروز مسایل بهداشتی در آینده شود. سقط جنین در مادران سیگاری ‌٢ تا ‌٣ برابر بیشتر است
‌١٢ – تغییر شکل دادن سلولهای جنسی در مردان
استعمال دخانیات باعث کاهش تعداد اسپرم و کاهش جریان خون در آلت تناسلی مردان و ناتوانی جنسی در این افراد می‌شود. ناباروری جنسی در مردان سیگاری نیز متداول‌تر از افراد غیر سیگاری است.
‌١٣ – سرطان
بیش از ‌۴٠ عنصر سرطانزا در دود سیگار وجود دارد احتمال سرطان ریه ‌٢٢ مرتبه بیشتر از افراد غیر سیگاری است.
طبق تحقیقات بی شماری که انجام شده است در صورت ادامه استعمال دخانیات توسط افراد سیگاری، احتمال مبتلا شدن آنها به انواع سرطان‌های دیگر از قبیل زبان، دهان، غدد، بزاق و حلق (‌۶ تا ‌٢٧ برابر)، سرطان بینی (‌٢ مرتبه بیشتر)، گلو (‌١٢ مرتبه)، مری (‌٨ تا ‌١٠ برابر)، حنجره (‌١٠ تا ‌١٨ برابر)، معده (‌٢ تا ‌٣ برابر)، کلیه (‌۵ برابر)، آلت تناسلی مرد (‌٢ تا ‌٣ برابر)، لوزالمعده (‌٢ تا ‌۵ برابر) مقعد (‌۵ تا ‌۶ مرتبه) وجود دارد.

* فعالیت منظم بدنی و نقش آن در افزایش طول عمر
نقش و اهمیت فعالیت‌های بدنی دیرزمانی است که در میان افراد کم تحرک شناخته شده است. این مسئله باعث شد تا افراد جامعه تمایل پیدا کنند نسبت به تأثیرات مختلف فعالیت‌های بدنی حساس شوند و تلاش نمایند تا دانش و اطلاعات خود را توسعه بخشند. در این مورد، رابطة بین ورزش، آمادگی جسمانی و بهداشت (تندرستی) با تضادهای آن در شکل زیر به خوبی ترسیم شده است.
طول عمر زیاد = تندرست = ورزیده = فعال
طول عمر کوتاه بیمار غیر ورزیده بی‌تحرک
بدون تردید آرزوی هر فردی بهبود کیفیت و طول عمر زندگی‌اش می‌باشد. با این همه، نکاتی که باعث پیشبرد موضوع مورد بحث ما می‌شود همچنان ناشناخته باقی مانده است. حتی تعاریف ابتدایی مربوط به ورزش (تمرین)، آمادگی جسمانی و تندرستی نیز همواره مورد بحث و مجادله است.
بعضی، فعالیت بدنی یا تمرین را تحرک بدن همراه با انقباض عضلانی و مصرف انرژی تعریف می‌کنند. بنابراین از آمادگی جسمانی نیز به عنوان یک سری از شاخص‌های تعیین‌کنندة ظرفیت در اجرای فعالیت‌های بدنی نام می‌برند. تندرستی هم بود یا نبود بیماری نیست، بلکه تندرستی شاخصی است که تمامی مراحل مختلف حیات جسمانی از آغاز تا پایان زندگی را در بر می‌گیرد.

شواهد اپیدمیولوژی

اپیدمیولوژی (همه‌گیر شناسی) در ابتدا به عنوان پژوهشی برای یافتن علل و عوامل گسترش بیماری‌های عفونی آغاز شده، ولی تعمیم آن به بیماری‌های مزمن نظیر بیماری‌های قلبی عروقی (CHD) نکته‌ای کاملاً جداگانه است. در این بحث تلاش ما بر این است که تا موضوع فعالیت، آمادگی جسمانی و طول عمر را در ارتباط با CHD مورد بررسی قرار دهیم و به فواید و مضراتش در افراد ورزشکار و غیرورزشکار و نقش آن در تندرستی، بیماری و یا مرگ زودهنگام بپردازیم. مهمترین علت این گزینش کارهای بسیاری زیادی است که تاکنون در این زمینه انجام شده است. به علاوه، CHD بزرگترین علت مرگ و میر پیش از دورة سالمندی در کشورهای مختلف می‌باشد.

فعالیت بدنی شغلی و CHD

داستان جدید ورزش و CHD با کارهای پروفسور موریس و همکارانش در لندن آغاز شد. آنها شروع به آزمایش و تحقیق روی چند تن از رانندگان اتوبوس دوطبقه و بلیط جمع‌کن‌ها کردند. نتیجه حاصل از این پژوهش نشان داد که افراد بلیط جمع‌کن بسیار کمتر به CHD (بیماری کرونری قلب) مبتلا شده‌اند. بعلاوه این نکته روشن شد که چنانچه آنها دچار عوارض یا بیمار خاصی شده‌اند، شدت آن به مراتب کمتر از رانندگان اتوبوس بوده است. ضمناً توانایی آنها در مقابل حمله قلبی خیلی زیاد بوده است. در تحقیق مشابهی، بیش از ۶۳۵۱ نفر از کارگران بنادر و عرصة کشتی‌ها مورد بررسی قرار گرفتند و نتیجة این پژوهش با نتایج پژوهش پروفسور موریس یکسان بوده است. در این تحقیق روشن شد که کارگران و افرادی که کارهای سنگینی همچون باربری، بلند کردن و جابجا کردن اشیای سنگین و غیره را برعهده داشتند، نسبت به کارمندان، سرکارگران و یا کسانی که با ماشین‌های بالابر و جا به جا کنندة اشیاء سر و کار داشتند به مراتب کمتر در معرض خطر حمله یا بیماری قلبی قرار گرفته‌اند. مدت این تحقیق نزدیک به ۲۲ سال طول کشید و متغیرهای مورد اندازه‌گیری عبارت از فشارخون و دیگر پارامترهای فیزیولوژیکی و با استفاده از آزمایشاتی که روی دوچرخه‌کارسنج (ارگومتر) انجام گرفت، بوده است. هرچند عوامل دیگری همچون روش زندگی، وضعیت اقتصادی، مسایل اجتماعی و اعتیاد به سیگار نیز نقش مهمی در این نتایج داشت، ولی بدون تردید مهمترین عامل فعالیت شدید و مستمر بوده است.

فعالیت بدنی اوقات فراغت و CHD

در مورد احتمال CHD بین افراد کم‌تحرک میانسال، یک سری آزمایشات مقایسه‌ای در انگلستان انجام شده است که همگی به نتایج مشابهی دست یافته‌اند. در میان افراد مورد آزمایش، کسانی وجود داشتند که در اواخر هفته و یا در اوقات فراغت روزانه خود به ورزش می‌پرداختند. نتایج این بررسی‌ها نشان داد که افراد اخیر خیلی کمتر مبتلا به CHD شدند تا افراد کاملاً بی‌تحرک.
شکل و نوع ورزش در اوقات فراغت نیز در کاهش CHD بسیار حائز اهمیت است. تمرینات شدید به خصوص تمرینات استقامتی و تمریناتی که دستجات ماهیچه‌ای بزرگ را درگیر می‌سازد شودمندتر هستند.
برای بررسی این افراد از معیارهای «اندازه‌گیری چربی زیر پوستی» و «الکتروکاردیوگرام» استفاده شد، با این همه، در این آزمایش‌ها نتایج کاملاً معکوسی بین CHD و ورزش به دست نیامده است.
اصولاً افرادی که ورزش می‌کنند کالری بیشتری مصرف می‌کنند و از وزن کمتری نیز نسبت به افراد بی‌تحرک برخوردارند. در این پژوهش‌ها مشخص شد که نوع تمرین می‌تواند CHD را تحت‌ تأثیر قرار دهد، چون برآمادگی قلبی عروقی، وضعیت بدنی و آمادگی جسمانی عمومی تأثیر می‌گذارد.
پژوهش‌هایی که در همین زمینه در انگلستان و نیوزیلند صورت گرفته است، نشان می‌دهد که با انجام ورزش، خطر CHD به مقدار بسیار زیادی کاهش می‌یابد. در بررسی دیگری در آمریکا، گروهی از فارغ‌التحصیلان دانشگاه هاروارد مورد مطالعه قرار گرفتند که در بین آنها قهرمانان دانشگاهی، ورزشکاران باشگاهی و افراد بی‌تحرک حضور داشتند. نتایج حاصله خاطرنشان ساخت که فعالیت بدنی‌شان در دوران دانشجویی تأثیر به سزایی در کاهش احتمال CHD در دوران میانسالی آنها داشته است و نه سوابق قهرمانی و کسب عناوین مهم مسابقاتی. در ادامه این بررسی هنگامی که سوابق دوره ۱۰ تا ۱۶ سالگی بیش از از ۱۶ هزار تن از این فارغ‌التحصیلان مورد بررسی قرار گرفت، نتایج نشان داد افرادی که در هفته به میزان ۲۰۰۰ کالری و یا بیشتر انرژی مصرف کرده‌اند، احتمال ابتلایشان به CHD به مقدار ۳۹ درصد پایین‌تر از افراد بی‌تحرکی بوده که میزان کالری مصرفی آنها در هفته کمتر از ۲۰۰۰ کالری بوده است.
هرچند اختلاف‌هایی بین یافته‌های تحقیقات گوناگون در میزان تأثیر و شدت انجام ورزش در کاهش CHD دیده می‌شود، ولی تمامی این یافته‌ها جملگی نشان می‌دهند که CHD با فعالیت بدنی رابطه عکس دارد.
در ادامه بررسی‌های انجام شده روی نحوة فعالیت جسمانی سابق دانشجویان هارواردی مشاهده شد که در طی ۱۶ سال میزان مرگ و میر در بین افرادی که ورزش نمی‌کرده‌اند، ۴۱ مورد در هر ۱۰۰۰۰ نفر بوده است. زمانی که این آمار مبنا قرار گیرد، ملاحظه می‌شود که دانشجویانی که یکی از سه ورزش (پیاده‌روی، بالارفتن از پله و یا بازی‌های ورزشی) را در طی این دوران انجام می‌داده‌اند، احتمال مرگ و میر بین آنها ۸۰ درصد و کسانی که دو تا از این ورزش‌ها را انجام داده‌اند، ۶۲ درصد و کسانی که هر سه را کار کرده‌اند، ۵۳ درصد بوده است. در مقایسه این سه نوع ورزش و تأثیر آن در کاهش خطر CHD ملاحظه می‌شود که بازی‌های ورزشی بیشترین تأثیر را داشته است و پس از آن پیاده‌روی و بالارفتن از پله (تقریباً به یک اندازه) در کاهش خطر CHD موثر بوده‌اند. علت اینکه به دنبال بازی‌های ورزشی خطر ابتلا به CHD به میزان بیشتری کاهش می‌یابد، احتمالاً شدت و سختی بیشتر فعالیت می‌باشد.

آمادگی جسمانی و تندرستی

پژوهش‌های گوناگون نشان داده‌اند که آمادگی جسمانی نیز همانند فعالیت بدنی از اجزای جدانشدنی سلامتی است. در بررسی‌های قبلی دیدیم که خطر ابتلا به CHD به میزان فعالیت بدنی در اوقات فراغت و آمادگی آنان بستگی دارد.
در بررسی دیگری که توسط پترز، روی ۲۷۷۹ نفر از پرسنل پلیس و آتش‌نشانی لوس‌آنجلس انجام گرفت، همبستگی بین سلامتی قلبی عروقی و آمادگی جسمانی را نشان داده است. استخدام در این دو مرکز ملزم به گذراندن یک تست آمادگی شامل اندازه‌گیری‌های حجم‌های تنفسی، فعالیت روی دوچرخه‌کارسنج، نوارقلبی در حالت استراحت و هنگام تمرین و ارزیابی قدرت و انعطاف‌پذیری بود. بررسی‌ها نشان داد افرادی که آزمایش‌های آنها زیر میانگین قرار داشت میزان سکته قلبی‌شان در طول ۱۸ سال دو برابر افرادی بوده است که نمرات آزمایش‌های آنها بالاتر از حد میانگین بوده است. خطر سکته قلبی در میان ۱۹۶ نفری که قادر به اتمام تمامی آزمایش‌ها نشدند و در میانه راه آن را رها کردند، سه برابر گزارش شده است. ادامه این بررسی نشان می‌دهد که هر چقدر نمرات آزمایش‌ها کمتر می‌شود، در مقابل میزان سکته قلبی بالاتر می‌رود. و زمانی که عوامل خطرآفرین دیگری همچون فشارخون سیستولی، سرم کلسترول بیش از حد معین و یا اعتیاد به سیگار به آن اضافه می‌شود، احتمال سکته قلبی در این افراد به میزان ۶ تا ۷ برابر می‌رسد.
این یافته‌ها با نتایج به دست آمده از دانشجویان هارواردی که در آن ذکر شده است، یک فعالیت با حدود ۲۰۰۰ کیلوکالری مصرفی و یا بیشتر از اثر پیشرونده سیگار کشیدن، فشارخون و یا بیماری‌های ارثی بر توسعه CHD می‌کاهد، برابر بود.
پژوهشگری به نام لی و دستیارانش نیز پژوهش‌هایی روی ۲۰۱۴ مرد نروژی انجام داده‌اند. این افراد در چهارطبقه سنی و به مدت ۷ سال مورد آزمایش قرار گرفتند و متغیرهای فیزیولوژیک خاصی چون فشار خون، ضربان‌ قلب، میزان چربی خون، حداکثر ضربان قلب و حداکثر فشارخون در حین ورزش را مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد کسانی که بالاترین میزان آمادگی جسمانی را در هر گروه سنی داشته‌اند، کمترین میزان ابتلا به CHD در طول این ۷ سال را داشته‌اند.
اسلاتری و جاکوبس نیز پژوهش‌هایی در طول ۲۰ سال روی ۲۴۳۱ کارگر راه‌آهن آمریکا انجام داده‌اند و میزان مرگ و میر در آنها را بر اثر CHD، یا بیماری‌های قلبی عروقی و یا هر دلیل دیگر مورد بررسی قرار داده‌اند. سن گروه مورد مطالعه از ۲۲ تا ۷۹ سال متغیر بود. آنها در طی سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ به وسیله تردمیل (نوارگردان) مورد آزمایش آمادگی جسمانی قرار گرفتند و ۱۹۱۴ نفر دیگر آنان مجدداً بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ آزمایش شدند. در این بررسی میزان ضربان قلب حین تمرین بزرگترین عاملی بوده است که بیماری‌های قلبی و عروقی و میزان خطر مرگ را پیش‌بینی کرده و این عامل ارتباطی سخت با فشار سیستولی خون داشته است. محققان نتیجه‌گیری کردند که میزان ضربان قلب بالاتر در حین ورزش با زیاد شدن خطر بیماری‌های قلبی عروقی ارتباط تنگاتنگی دارد.
به هر حال به منظور یک نتیجه‌گیری بهتر در زمینة همبستگی فعالیت بدنی، آمادگی جسمانی و تندرستی پیشنهاد پژوهش‌های جامع‌تری شده است تا مشخص شود که فعالیت بدنی از طریق افزایش آمادگی جسمانی، خطر CHD و مرگ و میر قبلی از موعد را کاهش می‌دهد. انتظار می‌رود در این زمینه آزمایش‌هایی دنبال شوند که آمادگی جسمانی عمومی از قبیل سیستم متابولیکی بدن و دیگر سیستم‌ها را مورد بررسی قرار دهد.
با توجه به نکات یاد شده پژوهشگران دیگری، پژوهش‌هایی را در دستور کار خود قرار دادند که نتایج مشابهی حاصل شد، بدین معنی که افرادی که کمترین میزان آمادگی را داشته‌اند، از بالاترین میزان خطر ابتلا به CHD برخوردار بوده‌اند. در یکی از این پژوهش‌ها تأکید شده است که عواملی چون سیگار، لیپوپروتئین، کلسترول و میزان فشارخون، خطر نسبی ابتلا به CHD را به میزان قابل توجهی افزایش نمی‌دهد و این بدان معنی است که ارتباط آمادگی جسمانی و مرگ و میر ناشی از CHD و بیماری‌های قلبی عروقی مستقل از این عوامل است.

روش زندگی و طول عمر

در این مبحث به بررسی تمامی علل مرگ و میر و طول عمر که از ورزش، آمادگی جسمانی و دیگر روش‌های زندگی تأثیر می‌پذیرند، می‌پردازیم. در پژوهشی که در کشور فنلاند روی ۶۳۶ مرد سالم که در فاصله سنی ۴۵ تا ۵۶ سال قرار داشتند، صورت گرفت. چنین نتیجه‌گیری شد که فعالیت بدنی از میزان مرگ زودهنگام می‌کاهد و در نتیجه موجب طول عمر می‌شود. در این پژوهش تأکید شد که این موضوع در افزایش طول عمر طبیعی نقشی ایفا نمی‌کند.
در آزمایش‌های مربوط به فارغ‌التحصیلان دانشگاه هاروارد و ارتباط آن با مرگ و میر نیز چنین نتیجه‌گیری شد که با افزایش فعالیت هفتگی از ۵۰۰ کیلوکالری به ۳۵۰۰ کیلوکالری، میزان خطر بیماری‌های قلبی عروقی نیز کاهش می‌یابد و در کل فردی که بیشترین میزان آمادگی را داشت، احتمال مرگ او نیز به هر علت ۲۸ درصد کمتر بود.
در این پژوهش‌ها مشخص شد که سه عاملی که باعث طول عمر می‌شوند به ترتیب نداشتن فشار خون، عدم اعتیاد به سیگار و فعالیت ورزشی منظم می‌باشد. نظر به این که فعالیت بدنی تا حد زیادی جدای از عوامل دیگر است، به کارگیری مجموعه‌ای از این‌ها می‌تواند در افزایش طول عمر بیشتر مؤثر باشد. قبلاً مشاهده کردیم که ورزش می‌تواند از طریق کاهش احتمال مرگ قبل از موعد، طول عمر را افزایش دهد. عدم اعتیاد به سیگار نیز با کم کردن احتمال ابتلاء به سرطان ریه و میزان CHD نیز مرگ را به تعویق می‌اندازد. بنابراین فردی که هم ورزش می‌کند و هم سیگار نمی‌کشد شانس بهتری برای طول عمر دارد. یک مورد قابل ذکر در رابطه با فعالیت بدنی و آمادگی جسمانی، تأثیر نوع و میزان فعالیت بدنی بر آمادگی جسمانی است. برای مثال ورزش‌های هوازی استقامتی و یا بازی‌های ورزشی شدید، آمادگی قلب و عروق و در نتیجه ظرفیت کاری و عملی آن را افزایش می‌دهد. مطلب دیگر حفظ آمادگی جسمانی توسط تمرینات بدنی منظم می‌باشد.
با نگاهی مجدد به پژوهش انجام شده روی فارغ‌التحصیلان دانشگاه هاروارد در می‌یابیم که مردانی که از شیوة زندگی بی‌تحرکی (کالری مصرفی هفتگی کمتر از ۲۰۰۰ کیلوکالری) برخوردار بوده‌اند، به میزان ۳۱ درصد بیشتر از افراد فعال دچار مرگ و میر شده‌اند. این مقدار در افراد سیگاری نسبت به افراد غیرسیگاری ۷۳ درصد بوده است. مردانی که بعد از سن دانشگاهی افزایش وزنی به میزان کمتر از ۷ کیلوگرم داشته‌اند نسبت به مردانی که بیشتر از ۷ کیلوگرم بر وزنشان افزوده شده است، به میزان ۳۳ درصد بیشتر در معرض حمله قلبی قرار داشته‌اند. سرانجام افرادی که یکی یا هر دو والد خود را پیش از ۶۵ سالگی از دست داده‌اند، نسبت به افرادی که والدین آنها در حدود ۶۵ و یا بیشتر از آن عمر کرده‌اند، به میزان ۱۵ درصد بیشتر در معرض حملات قلبی عروقی قرار داشته‌اند. به طور کلی افرادی که یکی یا چند عامل از این عوامل را داشته‌اند، احتمال مرگ و میر در آنها ۹۴ درصد بیشتر بوده است.
در عین حال مردان بی‌تحرکی که شروع به فعالیت بدنی می‌کنند، احتمالاً میزان مرگ در آنها تا ۲۴ درصد کاهش می‌یابد. افرادی که سیگار را ترک کنند، احتمال مرگ در آنها تا ۴۳ درصد کم می‌گردد و افرادی که مبتلا به فشارخون هستند چنانچه فشارخون خود را کنترل کنند از مرگ و میر آنها احتمالاً تا ۴۲ درصد کاسته می‌شود. اگر فردی که دارای یک یا چند عامل از عوامل منفی یاد شده باشد و بتواند آنها را کنترل از آنها خلاصی یابد، احتمال مرگ او نسبت به افراد مشابه تا ۴۸ درصد کاهش می‌یابد.
به هر حال آن طور که از نتایج تحقیقات روی دانشجویان سابق هاروارد بر می‌آید، اگر فردی ۲۰۰۰ کیلوکالری یا بیشتر در هفته بر اثر راه رفتن، بالارفتن از پله و یا فعالیت‌های اوقات فراغت خود صرف کند، می‌تواند از احتمال مرگ و میر خود به میزان ۱۶ درصد بکاهد. خودداری کامل از استعمال دخانیات تا ۲۲ درصد و از بین بردن فشار خون تا ۶ درصد (نسبت پایین آن به علت شیوع کم آن است) احتمال مرگ را کاهش می‌دهند. اضافه وزن به میزان بیشتر از ۱۰ درصد و طول عمر بالاتر از ۶۵ سال والدین نیز تا ۵ درصد احتمال مرگ و میر را کاهش می‌دهد. اگر تمامی این عوامل منفی از فارغ‌التحصیلان دانشگاه هاروارد سلب شود، آنگاه درصد مرگ و میر تا نصف (۴۵ درصد) کاهش می‌یابد.

* مصرف میوه و سبزی در کاهش وزن مؤثر است
مصرف میوه و سبزی به دلیل داشتن مقادیر زیاد فیبرو همچنین به علت جایگزین شدن به جای مواد پرچربی می تواند باعث کاهش وزن شود. کلید اصلی کاهش وزن، کمتر خوردن و بیشتر ورزش کردن است، اما گاهی اوقات نمی توانیم از خوردن چیزهایی که دوست داریم پرهیز کنیم و یا اینکه به ورزش بپردازیم.

از جمله مواردی که برای کاهش وزن موفق توصیه می شود، نوشیدن مقدار فراوان آب و همچنین نوشیدنی های کم کالری است، بویژه قبل از احساس سیری می توان با نوشیدن یک لیوان آب یا نوشیدنی کم کالری از ادامه خوردن غذا صرف نظر کرد.

همچنین با اضافه کردن چند قطره آب لیمو، انبه یا هلو که کالری کمی دارند می توان به آب مصرفی طعم و مزه بهتری داد.

یکی دیگر از راهکارها در این زمینه، جایگزین کردن غذاهای پر فیبر و کم کالری با غذاهای پر کالری است که این کار را می توان با مصرف میوه و سبزی شروع کرد و باید سعی شود که روزانه چندین وعده میوه و سبزی مصرف شود.

البته این مقدار زیاد مصرف سبزی و میوه شاید تعجب آور باشد، اما این حجم از میوه و سبزی بسیار با ارزش است، چون بدن مقدار زیادی فیبر دریافت می کند و در هنگام مصرف غذا احساس رضایت مندی بیشتر می شود، با خوردن میوه و سبزی هم مصرف زیاد غذا کمتر می شود و هم می توان آن را جایگزین مصرف غذاهای حاوی چربی که می تواند باعث افزایش وزن شود، کرد.

البته میوه و سبزی باید تازه مصرف شود و از جوشاندن و سرخ کردن آن پرهیز شود، چرا که این کار باعث از دست رفتن قسمتی از ارزش غذایی میوه و سبزی می شود.

در زمان احساس گرسنگی باید مبادرت به مصرف غذا شود، نه اینکه هر وقت و هر ماده غذایی که در دسترس بود مصرف شود، باید به دنبال علایم گرسنگی بود و بنابراین زمانی که علایمی از گرسنگی در بدن مشاهده نشد، غذا خوردن درست و حتی دلپذیر نیست.

pezeshk . us

مطالب مرتبط با دخانیات، الكل، فعالیت كم بدنی و مصرف كم سبزیجات و میوه ها حافظه را ضعیف می كند


 

پسورد فایل:

لینک دانلود -

icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • قسمت نظرات برای این مطلب غیر فعال شده است.