شنواییشناسی
رشته شنواییشناسی (اودیولوژی) یک رشته تحصیلی نوپا است که با توجه به خدماتی که این رشته انجام میدهد در خدمت افراد معلول و نیازمند از نظر شنوایی و تکلم قرار میگیرد.
دانشجوی شنواییشناسی تخصص لازم را در زمینه تشخیص مشکلات اندام شنوایی از جمله تعادل، مراکز عصب شنوایی، ناشنوایی و کمشنوایی و … پیدا میکنند و از طریق ارائه راهکارها و تجویز وسایل کمکشنوایی مثل سمعک و ابزارهای مشابه در جهت بازتوانی به افراد دارای مشکلات فعالیت میکنند.
این رشته دارای چهار حیطه اصلی است.
۱ ـ ارزیابی و تشخیص اختلالات شنوایی و تعادل
۲ ـ پیشگیری و حفاظت شنوایی مثل آلودگیهای صوتی
۳ ـ توانبخشی شنوایی شامل ساخت کمک و ارزیابی وسایل کمک شنوایی
۴ ـ آموزش و مشاوره با افراد کم شنوا و ناشنوا
مقاطع تحصیلی و امکان ادامه تحصیل در مقاطع و رشتههای مختلف :
رشته شنواییشناسی در مقطع کارشناسی پیوسته و کارشناسی ارشد ناپیوسته در داخل کشور ارائه میگردد دارای گرایش خاصی نیست ولی دانشجویان میتوانند در زمینههای متعدد مثل (شنواییشناسی کودکان ـ شنواییشناسی بالینیشنواییشناسی صنعتی ـ شنواییشناسی توانبخشی) فعالیت کنند. در حال حاضر مقطع دکتری در داخل کشور ارائه نمیگردد.
موقعیتهای شغلی رشته شنواییشناسی :
فارغ التحصیلان این رشته میتوانند با دریافت مجوز اقدام به تأسیس کلینیکهای خصوصی و مؤسسات شنوایی بکنند.
بیمارستانها، مراکز شنواییشناسی خصوصی و دولتی، مراکز مشاوره وابسته به سازمان بهزیستی، خانههای بهداشت، مدارس (عادی و استثنایی)، کارخانهها و مراکز صنعتی از جمله مراکز جذب این فارغ التحصیلان میباشند.
توانمندیهای فارغ التحصیلان رشته شنواییشناسی به شرح زیر میباشد :
تشخیص عیب دستگاههای شنوایی و در صورت امکان کمک به رفع عیوب شنوایی (ادیومتر، سمعک و…)، تشخیص کم شنوایی به وسیله انجام آزمایشها و تهیه گزارش ادیولوژیک، تعیین و ارزیابی مشخصات الکترواکوستیکی سمعک و نوع سمعک و قالب مورد نیاز هر فرد دارای مشکل شنوایی .
pezeshk . us
مطالب مرتبط با آشنایی با شنواییشناسيی
پسورد فایل:

